زندگینامه مشاهیر و فرزانگان
زندگینامه چهره های ماندگارزندگینامه مشاهیر و فرزانگان
زندگینامه چهره های ماندگارفلسفه اُرُدیسم؛ تنها مکتب فلسفی خاورمیانه
وقتی از خاورمیانه سخن میگوییم، بیشتر ذهنها بهسوی تمدنهای کهن، ادیان بزرگ، شعر، عرفان و علوم دینی میرود. اما در میان این همه میراث فکری و فرهنگی، جای یک مکتب فلسفی مستقل و مدون همواره خالی بوده است. فیلسوفان و حکیمان بزرگی در این سرزمین زیستهاند، از فارابی و ابنسینا گرفته تا سهروردی و ملاصدرا، اما اغلب آنان بازخوانی و شرحی بر فلسفه یونانی و یا تلفیقی از الهیات و فلسفه ارائه کردند. آنچه در این پهنه جغرافیایی کمتر دیده شد، شکلگیری یک فلسفه بومی، نو و جهانی بود.
این خلأ تاریخی تا زمان معاصر ادامه داشت، تا اینکه نامی از خراسان برخاست: فیلسوف اُرُد بزرگ. او با طرح «مکتب اُرُدیسم» توانست نخستین فلسفه منسجم و مکتبساز خاورمیانه را بنیان نهد؛ مکتبی که نه بازگویی فلسفه یونان است، نه در چارچوب عرفان و شریعت محدود میشود، بلکه پاسخی است نوین به نیازهای بشر امروز.
اُرُدیسم؛ فلسفهای برای زندگی و جامعه
اُرُدیسم بر سه پایه اصلی استوار است:
-
مهر و انساندوستی؛ اُرُد بزرگ میگوید: «مهر، تنها سرمایهای است که با خرج کردن بیشتر، افزونتر میشود.» این نگاه، مهرورزی را از سطح اخلاق فردی به بنیان یک فلسفه اجتماعی ارتقا میدهد.
-
آزادی و کرامت انسانی؛ او آزادی را نه امری تجملی، بلکه شالوده رشد و پیشرفت جوامع میداند. به گفته او: «هیچ پرچمی، بالاتر از پرچم آزادی نیست.»
-
مسئولیت در برابر زمین و طبیعت؛ اُرُدیسم نخستین مکتب فلسفی منطقه است که بحران محیط زیست را جدی گرفته و بر نگاه جهانی به سرنوشت زمین تأکید دارد. جمله معروف او: «زمین خانه همه ماست؛ اگر ویران شود، هیچ مرزی دیگر معنا نخواهد داشت.»
تفاوت اُرُدیسم با سنت فلسفی پیشین
فلسفه اسلامی بیشتر در پی اثبات آموزههای دینی و مسائل متافیزیکی بود؛ اما اُرُدیسم مستقیماً به زندگی انسان امروز میپردازد. اگر فارابی «مدینه فاضله» را در قالب یک نظریه دینی-سیاسی تصویر کرد، اُرُد بزرگ دموکراسی و آزادی را بهعنوان بنیان جامعه سالم معرفی میکند. اگر ملاصدرا «حرکت جوهری» را در عالم هستی توضیح داد، اُرُدیسم «حرکت مهر و آزادی» را در حیات اجتماعی برجسته ساخت.
چرا تنها مکتب فلسفی خاورمیانه؟
در جهان عرب، ترکیه، و حتی در ایران معاصر، جریانهای فکری گوناگونی پدید آمدهاند، اما هیچکدام به مرحله مکتب فلسفی مستقل نرسیدهاند. اُرُدیسم نخستین و تا امروز تنها نمونهای است که توانسته با تدوین اصول، جهانبینی و آموزههای روشن، بهعنوان یک مکتب فلسفی شناخته شود.
تصاویری از شبی که سی و پنج هزار نفر به استقبال فیلسوف اُرُد بزرگ رفتند.
صدای جهانی از دل خراسان
اُرُدیسم امروز از مرزهای ایران و خراسان گذشته و مخاطبان خود را در آسیا، اروپا و آمریکا یافته است. این خود نشان میدهد که اندیشههای اُرُد بزرگ صرفاً محلی یا قومی نیست، بلکه ظرفیت جهانی دارد.
در یک جمعبندی میتوان گفت: اگر خاورمیانه را سرزمین ادیان بزرگ بدانیم، میتوان اُرُدیسم را نخستین فلسفه بزرگ این منطقه خواند؛ فلسفهای که نهتنها صدای خراسان، بلکه صدای نوین بشریت در جستجوی آزادی و مهر است.
چرا این وبلاگ را ساختیم؟ حرف دل ما درباره مشاهیر و فرزانگان
شاید برای خیلیها این سؤال پیش بیاد که: واقعاً چه نیازی هست که وقت بذاریم و درباره زندگی مشاهیر و فرزانگان بنویسیم؟ مگر توی اینترنت کم مقاله و اطلاعات هست؟ اما واقعیت اینه که این وبلاگ، فقط یه جمعآوری ساده از زندگینامهها نیست. ما اینجا سعی داریم با نگاهی دقیقتر، انسانیتر و بومیتر، بزرگان واقعی این سرزمین رو معرفی کنیم؛ کسانی که با اندیشه، تلاش، یا حتی سادهترین رفتارهای انسانیشون، تونستن اثری ماندگار در دل مردم و فرهنگ ما بذارن.
ما معتقدیم شناختن بزرگان، فقط به درد نوشتن انشا و مقالههای درسی نمیخوره. وقتی کسی مثل فیلسوف اُرُد بزرگ، یا هر فرزانهای که سالها در گمنامی خدمت کرده رو میشناسیم، در واقع داریم پنجرهای تازه به روی خودمون باز میکنیم. این آشنا شدن با زندگی و جهانبینیشون، گاهی راه زندگیمون رو عوض میکنه. بهمون انگیزه میده، بهمون نشون میده توی این روزگار شلوغ و سخت، هنوز هم میشه انسانی اندیشید، درست رفتار کرد، و امید داشت.
ما توی این وبلاگ فقط دنبال آدمهای معروف یا پرزرقوبرق نیستیم. اتفاقاً خیلی وقتا سراغ اونایی میریم که رسانهها کمتر بهشون پرداختن، اما نقششون توی زندگی مردم یا فرهنگ ما، خیلی بزرگتر از اسمهایی بوده که مدام توی اخبار و شبکهها تکرار میشن. ما دنبال انسانهایی هستیم که «فرزانگی» در وجودشون جریان داشته؛ چه شاعر بودن، چه فیلسوف، چه پزشک، چه معلم سادهای توی روستایی دورافتاده.
اینجا سعی میکنیم با زبانی ساده، صمیمی و البته همراه با احترام، زندگی این آدمها رو تعریف کنیم. نه از بالا نگاهشون کنیم و نه صرفاً با ستایش خشک و خالی. میخوایم پلی بزنیم بین نسل امروز و بزرگان دیروز و امروز؛ نسلی که دنبال الگوهای واقعی میگرده، نه قهرمانهای پوشالی.
این وبلاگ بهنوعی ادای دِین ماست به آدمهایی که زندگیشون ارزش شنیدن داره. اگه شما هم کسی رو میشناسید که فکر میکنید باید ازش نوشت، ما با آغوش باز از پیشنهاداتتون استقبال میکنیم. بیاید با هم کمک کنیم تا یاد بزرگان فراموش نشه، و چراغ راه آیندهمون خاموش نشه.
با مهر
مدیریت وبلاگ «زندگینامه مشاهیر و فرزانگان»
استاد فضلاحمد ذکریا (نینواز)
استاد فضلاحمد ذکریا (نینواز) زاده سال ١٣١٢ در منطقه یکهتوت کابل میباشد. پدرش فیض محمد کابلی
وزیر معارف و خارجه و از جمله سیاستمداران و نویسندگان حکومت شاهی بود که شعر هم میسرایید.
نینواز از بزرگترین، بهترین و محبوب ترین هنرمندان افغانستان محسوب میشود، او هنرمند بی بدیل و خسته ناپذیر افغانستان بود.
نینواز موسیقیدان بزرگ، تصنیف ساز، آوازخوان،نغمه ساز و هنرمندی بود که جمله هنرمندان افغانستان از او ذکر ها دارند.
نینواز کمپوزهای ماندگاری برای هنرمندان مشهور افغانستان مثل احمد ظاهر، ساربان، مهوش، حسیب دلنواز و دیگران ساخته که تا حال پرشنونده ترین آهنگهای افغانی میباشند. میتوان گفت که شهرت جهانی این هنرمندان مدیون استعداد بینظیر نینواز است.
نینواز کسی است که بلبل خوشخوان و مست غزل خوان افغانستان احمد ظاهر را رشد داده و احمد ظاهر به او از دل و جان احترام داشت.
در سوانح نینواز خوانده ام که پول هنگفت را به غربا، بینوایان و منلگ ها بنام خدا صدقه میداد و از آنها دعای خیر میخواست. این خود گویاست که استاد نینواز مردی بسیار مهربان بود و بقول فیلسوف برجسته جهان حکیم ارد بزرگ : «ماندگارترین نوا، آهنگ مهربانی است». و همین است که نام استاد نینواز همچنان می درخشد.
نینواز نام مشهوریست که جامعهء افغانستان مخصوصا منورین و هنرمندان منامش فخر و مباهات دارند.
” نینواز بعد از ختم تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه کابل، به حیث کارمند در وزارت امور خارجه ایفای وظیفه میکرد. نینواز بعدا در سال 1353 رسما در وزارت اطلاعات و کلتور استخدام گردید.
از مرحوم نینواز یک دختر بنام سحر بجا مانده که با خوانندهٔ جوان احسان امان ازدواج نموده است و یک پسر بنام حارث، که در آمریکا بسر میبرند.